| تبليغات | X |
بیدار شدن
قبل از اخرین رویای باغ سیب بدون هیچ بوسه شبانگاهیو پرسه زدن در کوچه هایی که درختانش با من از چیدن ریحان ها در ساکت ترین ثانیه شب و میگرن سهمناک غربتسخن میگویندصبح شده و من به سوی روشن ترین دروازه ادراک بشر پرواز میکنم.._________________پ ن : بازم یه شعر دیگه از خودم..امیدوارم مفهومشو درک کنید !
+ نوشته شده در جمعه 28 فروردین1388ساعت توسط محمد رضا |
من تو را از دريچه ابهام خود مي بينم هر روز و تو صداي مآ نوس افکار من خوابيده اي انگار هنوز ! و من از تقاطع جدايي بي کلام ، بي حرف و بي صدا هر روز خواهم شکست بي کلام بي حرف ...
+ نوشته شده در یکشنبه 2 فروردین1388ساعت توسط محمد رضا |
